Mijn naam is Edwin Stolk en ik ben beeldend kunstenaar. Voor ik naar de kunstacademie ging kreeg ik een militaire opleiding en werkte ik in de transportsector. Cultuur betekent voor mij gedeelde betekenis en dat is niet vanzelfsprekend. Het is een collectief vormgevingsproces dat steeds opnieuw de ruimte vraagt om te leren en te veranderen.
De wereld om ons heen ontwikkelt zich snel en dat vraagt om onze betrokkenheid. Ik onderzoek actuele maatschappelijke vraagstukken met een multidisciplinaire groep mensen – inwoners, gemeenteambtenaren en lokale ondernemers. Door middel van context-afhankelijke interventies bouwen we bruggen tussen verleden, heden en toekomst.
Autonomie gaat voor mij over de vrijheid die je hebt om met elkaar een vraagstuk te onderzoeken. Samen te komen tot nieuwe betekenis in huis, op straat of in de supermarkt. Daarbij geeft kunst ons de mogelijkheid om te leren over het zichtbare, zegbare, en denkbare. Op uitnodiging van u of iemand anders trek ik in een bijzondere samenwerking aan het landschap voorbij.
De infrastructuur voor kunst moet meeveranderen om een rol te kunnen spelen bij het onafhankelijke en kritische denkvermogen van de samenleving. Overheden kopen nu vooral wetenschappelijke en economische expertise in - gericht op snelle probleemoplossingen. Dit leidt tot een economisch landschap dat technisch wordt vormgegeven, wat ontbreekt is een verbindend cultureel narratief. Het vraagstuk of probleem blijft nu ongekend.
In een artistiek proces kan de relatie tussen het rationele en het gevoelsmatige worden hersteld. Een winkelcentrum kan technisch in een goede staat verkeren, maar gevoelsmatig toch niet meer passen bij deze tijd. Vanuit een zoeken naar (nieuwe) betekenis kan ik met kunst een geheel andere waarde introduceren in de leefomgeving. Deze dienstverlening vraagt naast musea, bibliotheken en muziekscholen ook om artistieke speelruimte bij het formuleren van antwoorden op maatschappelijke vragen.
De beroemde schilder Paul Cézanne maakte geen beleggingsobjecten. Dat gevoel krijg je misschien wel, wanneer het journaal steeds bericht over record verkoopprijzen van zijn werk. In werkelijkheid schilderde Cézanne de ‘Mont Sainte-Victoire’ keer op keer om het landschap dat hij waarnam te kunnen begrijpen. Mijn kunstpraktijk past deze vorm van onderzoek (met kunst) toe, in dienst van het diepere begrijpen, op verschillende locaties en in verschillende contexten.
"Politiek is niet het uitoefenen van, of strijden om de macht', maar het tegenovergestelde 'het bestaat uit het reconfigureren van de rede, het verstandige, betreffende de bestaande orde.' De droom van een geslaagd politiek kunstwerk is in feite de droom van het verstoren van de relatie tussen het zichtbare, zegbare, en het denkbare zonder de voorwaarden van een boodschap als een voertuig te gebruiken. Het is een droom van kunst die in de vorm van een breuk met de logica van betekenisvolle situaties, betekenis genereert." [1]
Wanneer kunst wordt ingebed in de leefomgeving van mensen, ontstaat de unieke mogelijkheid om samen een gedroomde toekomst te verbeelden of een bepaalde situatie kritisch op haar voorwaarden te bevragen. Het geeft mensen die geen aansluiting vinden bij het democratische proces een (prefigurative) mogelijkheid om hun ideeën zichtbaar te maken en ter discussie te stellen. Deze kunst brengt niet alleen nieuwe denkrichtingen aan het licht, maar oefent actief invloed uit op het democratische proces.
Mijn kunstenaarspraktijk staat open voor initiatiefnemers, mensen die geraakt zijn door een urgent onderwerp. In dialoog zoeken we samen naar nieuwe inzichten voor op het eerste gezicht onveranderlijke situaties. Het lokale potentieel brengen we in kaart. Daarna worden mogelijke voorstellen ontwikkeld. In een klein team zoeken we naar financiële mogelijkheden bij fondsen en proberen we kennis en middelen uit de omgeving beschikbaar te maken voor het vraagstuk.
Alleen vanuit een gedeelde verantwoordelijkheid komen deze tijdelijke interventies tot realisatie. In een bijzondere samenwerking staat steeds het maatschappelijke vraagstuk centraal. De beeldvorm verschilt - om maximaal tot een betekenisvolle ervaring te kunnen komen. Op deze website vindt u voorbeelden.
Als kunstenaar ben ik betrokken bij LEV! (Leefomgeving en Verbeeldingskracht) van de Provincie Utrecht. Dit netwerk levert met expertise en creativiteit een bijdrage aan vraagstukken op het gebied van ruimtelijke kwaliteit.
Als adviseur kan ik een rol spelen als het gaat om kunst in de publieke ruimte. Ik werk graag mee bij het opstellen van cultuur- en ruimtelijke- visiestukken van gemeenten. Neem bij interesse eens contact op om de mogelijkheden te bespreken.
Met de overtuiging dat kunst een actieve maatschappelijk rol kan spelen, zet ik mij in als gastdocent om studenten in het kunstonderwijs hiervan te overtuigen. Ik mocht studenten begeleiden bij ArtEZ in Zwolle en Arnhem, De Willem de Kooning Academie in Rotterdam en bij de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.
Tussen 2024 – 2025 onderzocht ik in samenwerking met de gemeente Krimpen aan den IJssel het uitblijven van een bruisend "Hart van Krimpen." Op dit moment werk ik met Remco van Bladel (Archival Consciousness) aan een publicatie over dit onderzoek en een heruitgave van het in 2019 gepubliceerde Entre Nous 2014 - 2017.
Mijn praktijk staat open voor nieuwe opdrachten. Neem vrijblijvend contact op voor meer informatie.
Edwin Stolk
Foto: 'Uitzicht op de Elektriciteitscentrale van Langerbrugge', Langerbrugge, België 2021
Samenwerken? info[at]edwinstolk.nl
[1] Jacques Rancière, Aesthetics and its Discontents, Cambridge 2009, p.24.